cees schreef:
Ik zeg ook niet dat hij niks doet voor de jazz. Ik vind het alleen dood zonde dat hij niet 'verder' is gegaan. Natuurlijk is dat zijn eigen keuze en is er een hoop voor te zeggen, ik vind het jammer. Als ik hem hoor met Herbie of met de Messengers dan vind ik het jammer dat hij niet door is gegaan met vooruitkijken (denken).
Volgens mij is Wynton verder gegaan dan zo'n beetje iedere trompettist die ik gehoord heb, en dat zijn er best veel. Ik vind eigenlijk dat hij nu vaak veel verder gaat dan in de jaren negentig waarin hij wel fantastisch speelde, maar erg aan het hardbop-idioom hing. inmiddels is daar zo verschrikkelijk veel bij gekomen, dat ik niet begrijp dat mensen dit niet als een eigen stijl, geluid en opvatting willen zien. Steeds maar weer dat gezeur over dat hij teruggrijpt op vroegere muziek....als je verstandig bent, doe je dat ook en maak je daar weer je eigen mix van. Zo doen alle echt grote trompettisten dat. Vooruitgang zonder inachtneming van de traditie kan, maar dan ben je een genie. Daar zijn er slechts heel weinig van. De rest leert van het verleden en bouwt daarop verder, en dat levert heel vooruitstrevende zaken op. Ik vind Wynton daar een geweldig voorbeeld van. Oortjes open en naar zijn septet luisteren. Moet jij me eens vertellen wie dat in het verleden zo gearrangeerd en gespeeld heeft. Volgens mij niemand.
Je hoeft er niet van te houden, maar beweer geen nonsens.
Bert