Yamahaddatdangezegd schreef:
Dat is wel grappig: ik doe momenteel precies het tegenovergestelde, en dat werkt ook: ik train juist wel op een constant aanwezige mondhoekspanning, die er, samen met een goede lage ademsteun, voor zorgt dat ik minder snel moe word. Juist de aandacht van de "chops" afhalen heeft mij veel ontspanning en een beter geluid gebracht.
Als ik dat zo lees heb je niet de aandacht van de chops afgehaald, maar dat maakt niet uit.
Ademsteun is uiteraard belangrijk.
Mondhoeken zijn altijd een beetje een controversieel onderwerp, misschien als ik het anders uitleg, dat het duidelijker is wat ik doe.
In de eerste plaats lijkt het me duidelijk dat je je mondhoeken moet aanspannen want anders komt er simpelweg lucht uit. Dat wil geen enkele trompettist. Belangrijk is echter HOE je de mondhoeken aanspant. Stel je voor dat je in een mondhoek je duim doet en in de andere mondhoek je wijsvinger. Druk dan beide vingers naar buiten toe maar hou dit tegen met je mondhoeken. Dit is het aanspannen zoals ik het doe en dat geeft me veel minder gauw verzuurde spieren.
De andere manier is als volgt: blaas je wangen op en probeer dmv het aanspannen de lucht eruit te krijgen en je wangen strak te trekken. Dit is een andere manier van mondhoeken spannen die m.i. veel meer spanning geeft en niet tot het gewenste resultaat leidt. Dan hebben we het nog niet over een 'smile' embouchure, waarbij de mondhoeken weg worden getrokken van het centrum. Hier zijn we allemaal wel een beetje uit, dunkt me.
Kortom, ademsteun vanuit de buikspieren: moeten we het daar nog over hebben?, mondhoeken aanspannen, ja , logisch, maar dan wel op de goeie manier.
Ik hoop dat dit duidelijker is.