|
De “Feniks” type Hades,
Ik ben normaalgesproken nauwelijks te vinden op dit forum. De keren dat ik hier een beetje heb rondgekeken kwam ik zoveel geklets en discussies tegen over allerlei onzinnige onderwerpen en zaken die heel makkelijk af te doen zijn met je te realiseren dat veel met smaak en persoonlijke voorkeur te maken heeft , waardoor ik al snel tot de conclusie ben gekomen dat ik mijn tijd wel beter kan besteden.
Één van de dingen die me heel erg verbaasd heeft is dat er een discussie heeft plaatsgevonden over de “Feniks” trompetten die door Hans Govaart (Brass Import) zijn ontworpen en door Romeo Adaci worden gebouwd vóórdat er ook maar überhaupt een Feniks trompet klaar was. Er waren toen nog hooguit één of twee prototypes die nog allerlei aanpassingen moesten ondergaan en die nog maar door een enkeling bespeeld waren.
Ik had er op dat moment geen oordeel over, maar was wel behoorlijk sceptisch over het initiatief van Hans. Het is nogal wat om zonder ervaring als bouwer een trompet te ontwerpen en dan te beweren dat die trompet een gat in de markt zal vullen en kan concurreren met bijvoorbeeld merken als Callicchio, Schilke of Taylor. Nog sterker, volgens Hans zou de Feniks zelfs beter worden.
Ondanks mij scepsis heb ik de prototypes mogen uitproberen en ook enkele aanpassingen mogen voorstellen, maar ook toen was mijn scepsis nog niet helemaal verdwenen.
Inmiddels zijn er een aantal Hadessen (de “leadtrompet” van Feniks, de alroundrompet, de Aeolus heb ik niet uitgebreid uitgeprobeerd, omdat die niet zo bij mijn werk past) gebouwd en is mijn keus gevallen op een Hades met een Palladium afwerking (hij is ook verzilverd te krijgen) en mijn scepsis is omgeslagen in meer dan enthousiasme. Ik durf te beweren dat ik, in ieder geval de laatste jaren niet op zo’n goeie trompet heb gespeeld. Hij doet inderdaad sterk denken aan een Calicchio, maar dan zonder de nadelen daarvan. Hij zit ontzettend degelijk in elkaar, ventielen lopen erg goed, al moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik hem nog maar een paar maanden heb, en als je er een “klassiek” mondstuk op zet heb je een instrument wat ook meer dan voldoet in het klassiekere repertoire. Dat bleek wel toen ik onverwacht de taptoehymne (Signaal taptoe met koraalbegeleiding door het orkest dat gespeeld wordt door alle militaire orkesten voor aanvang van een optreden als er weer een Nederlands slachtoffer in Afghanistan te betreuren valt) moest spelen voor een concert en collega’s, ook de klassieke houtblazers, naar mij toe kwamen met de complimenten voor de toon. Maar waar hij in eerste instantie voor is ontworpen, het ‘leadwerk” en het poprepertoire, is ook het werk waarin hij geweldig presteert. De hoogte zit er geweldig goed op en hij blijft ook in de hoogte heel vet klinken. De noten vallen perfect in “het slot” en de projectie is erg goed. Geluidsmensen zijn er erg blij mee weet ik uit ervaring. Last but not least, hij voelt heel snel vertrouwd en “eigen” aan.
Heel goed vind ik ook dat er maar twee versies van te krijgen zijn: verzilverd en met palladium als afwerking. Één van de prototypes was verguld (veel dunner van toon) en er is er ook één met een lichtgewicht beker en mondpijp gemaakt (veel minder projectie), maar die waren echt een stuk minder en Hans wil geen concessies doen aan de kwaliteit, dus die worden niet meer gemaakt.
Natuurlijk, ook voor de Hades van Feniks geldt dat persoonlijke smaak en voorkeur van grote invloed is of het een instrument is die bij je past, maar als het gaat over een vergelijking met de gerenommeerde merken, dan kan de Feniks die vergelijking glansrijk doorstaan. Voor mij wint ie het gewoon!
Laatst bijgewerkt door Hans Bloemen op 22 nov 2009 00:30, in totaal 2 keer bewerkt.
|